قوله : مع العلم به : ضمير در [ به ] به سابق راجعست . قوله : فى الجملة : يعنى اجمالا مىدانيم كه سابق و لاحقى وجود دارد اگرچه هيچيك را بطور متعيّن نمىتوان نشان داد . قوله : مع بقاء وقتها : يعنى وقت جمعه . قوله : او متفرّقين بالمعتبر : يعنى تفرقه و فاصله آنها به قدر معتبر كه يك فرسخ است باشد . قوله : مع خروجه : يعنى خروج وقت جمعه . متن : ( و يحرم السفر ) إلى مسافة ، أو الموجب تقويتها ( بعد الزوال على المكلف بها ) اختيارا لتفويته الواجب و إن أمكنه إقامتها في طريقه ، لأن تجويزه على تقديره دوري . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : بر كسانى كه به خواندن نماز جمعه مكلّفند حرامست بعد از تحقّق زوال ظهر مسافرت كنند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود سفر اختيارى بوده كه موجب قصر نماز يا سبب تفويت جمعه مىشود . و وجه اين حكم آن استكه اين سفر موجب تفويت فريضه واجب شده و از باب اينكه مقدّمه حرام ، حرام است لاجرم سفر مزبور نيز بايد مشروع نباشد اعمّ از اينكه در طول سفر بتواند در نماز جمعه‌اى شركت كند يا اقدام بر آن غير ممكن باشد . سئوال در صورتى كه در اثناء سفر نتواند به جمعه‌اى حاضر شود حكم عدم